തെരുവിൻ്റെ കവി: എ അയ്യപ്പൻ പ്രണയവും വിപ്ലവവും

അയ്യപ്പൻ്റെ കവിതകൾ ആഴമുള്ള മുറിവുകളാണ്. പ്രണയവും മരണവും വേദനയും തെരുവിൻ്റെ അസ്വസ്ഥതകളും ആ വരികളിൽ എപ്പോഴും നിറഞ്ഞുനിന്നു.കരള് പങ്കിടാൻ വയ്യ​ന്റെ പ്രണയമേ… പകുതിയും കൊണ്ടുപോയി ലഹരിയുടെ പക്ഷികൾ, ഉപ്പിൽ വിഷം ചേർക്കാത്തവർക്കും ഉണങ്ങാത്ത മുറിവിന് വീശി തന്നവർക്കും നന്ദി എന്നിങ്ങനെ നീളുന്ന അദ്ദേഹത്തി​ന്റെ വരികൾ നമ്മൾ ഇന്നും നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു. അധികാരികതയോടും വ്യവസ്ഥിതികളോടുമുള്ള പ്രതിഷേധം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഓരോ അക്ഷരത്തിലും ജ്വലിച്ചുനിന്നു. നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങളും എ അയ്യപ്പനെ തേടിയെത്തി. കവിതയിലെ തനത് സംഭാവനകൾക്ക് ആശാൻ പുരസ്കാരം, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് തുടങ്ങി നിരവധി അംഗീകാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. ആശാൻ പുരസ്കാരം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ചെന്നൈയിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പാണ് അദ്ദേഹം നമ്മെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞത്. താൻ ജീവിച്ച തെരുവിൽ തന്നെ വീണുമരിച്ച ആ കവിയുടെ പോക്കറ്റിൽ അപ്പോഴും ഒരു കവിതയുണ്ടായിരുന്നു, അവസാനത്തെ മുറിവ് എന്ന പോലെ. 1949 ഒക്ടോബർ 27ന് തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ബാലരാമപുരത്തു ജനിച്ച അദ്ദേഹം 2010 ഒക്ടോബർ 23നാണ് നമ്മെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞത്. എ അയ്യപ്പൻ ഇല്ലാത്ത ഓരോ വർഷവും മലയാള കവിതയ്ക്ക് നികത്താനാവാത്ത നഷ്ടമാണ്. എങ്കിലും, തെരുവിൽ കാറ്റടിക്കുമ്പോഴും, ഏകാന്തതയിൽ കണ്ണീരൂറുമ്പോഴും, വിപ്ലവത്തിൻ്റെ തീപ്പൊരികൾ ഉയരുമ്പോഴും അയ്യപ്പൻ്റെ വരികൾ നമ്മോടൊപ്പം തന്നെയുണ്ടാകും. അയ്യപ്പൻ മരിച്ചിട്ടില്ല… തൻ്റെ കവിതകളിലൂടെ, തെരുവുകളുടെ ഓർമകളിലൂടെ അദ്ദേഹം ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.